Nepal Drishya

एमालेमा विद्रोह : भित्र आगो, बाहिर फूल

Nepal Drishya २३ चैत, २०८२ | 06 Apr, 2026

पार्टीभित्रका कसैले आँखा जुधाएर हिम्मत गर्न नसक्ने केपी ओलीको नेतृत्वमा नेकपा एमालेले पार्टीले इतिहासकै ठूलो चुनावी पराजय भोग्यो। काठमाडौं उपत्यकाका १५ मध्ये ११ सिटमा उम्मेदवारको जमानत जफत भयो। शीर्ष नेताहरू ४०-५० हजारको अन्तरले हारे। जनताले सिधै रिजेक्ट भने। लज्जास्पद पराजयको एक महिनापछि पार्टीले के गर्ला? आत्मसमीक्षा? नेतृत्व परिवर्तन? जनताको सन्देश बुझ्ने? एमालेले गर्यो — ठीक त्यसको उल्टो। आज हामी कुरा गर्छौं: नेकपा एमालेको भित्री आगो, फूलको व्यंग्य, र पार्टीको भविष्यको प्रश्नबारे। काठमाडौं उपत्यकाका १५ मध्ये ११ क्षेत्रमा एमाले उम्मेदवारको जमानत जफत भयो, र अधिकांश शीर्ष नेताहरू भारी मतान्तरले पराजित भए। कुनै बेला १७४ सिट जितेको पार्टी आज माइक्रोबसमा झरेको छ — सुरेन्द्र पाण्डेका शब्दमा। रास्वपाका वरिष्ठ नेता बालेन्द्र शाह प्रधानमन्त्री बने। नेपालमा एउटा नयाँ राजनीतिक युग सुरु भयो, जनताले पुरानो ढाँचालाई नकारे । तर एमालेले यो सन्देश बुझ्यो कि बुझेन? नेता सुरेन्द्र पाण्डेले भने: यस्तो गम्भीर मोडमा पनि सबै ठीक थियो, हामीलाई त फसाइयो भन्ने निष्कर्ष निकाल्नु आफैंलाई धोका दिनु हो।

संसदीय दलको नेतामा युवा नेता सुहाङ नेम्वाङलाई रोकेर बादललाई अघि सारिएपछि एमाले युवाहरूले अस्कल क्याम्पसबाट प्रदर्शन सुरु गरे।, पार्टी कार्यालय च्यासलसम्म पुगे । महासचिव शंकर पोखरेलको पुतलासमेत जलाए। राजीनामा माग गरे। पार्टी केन्द्रीय कार्यालय च्यासलमा सचिवालय बैठकका लागि पुगेका नेताहरूलाई युवा कार्यकर्ताहरूले फूल दिएर शुभकामना दिए- नेतृत्व परिवर्तन हुनुपर्ने माग राख्दै। नेपाली समाजमा फूल दिनु- सम्मान पनि हो, विदाइ पनि। नेपाली संस्कृतिमा फूल दिनु भनेको सम्मान पनि हो, विदाइ पनि। युवाहरूले यो दोहोरो अर्थको बाण सिधै नेताहरूको छातीमा हाने- तपाईंको समय सकियो, सम्मानसाथ बिदा हुनुस्। फूलको आड लिएर आगो सल्काउने यो कला — नयाँ पुस्ताले मात्र गर्न सक्छ। प्रश्न यही छ — यी असन्तुष्ट वरिष्ठ नेताहरू साँच्चै लड्न तयार छन्? कि फेसबुकमा लेखेर, सञ्चारकर्मीसँग बोलेर चुप लाग्छन्? नेताहरू फेसबुकमा आक्रोश पोख्छन्, बैठककोठामा टाउको निहुर्याउँछन् । त्यस्ता नेताहरू काठको तरबार हुन्, बाहिरबाट चम्किलो देखिन्छ, तर काट्दैन।

एमालेको ११औँ महाधिवेशन सकिएको साढे तीन महिना पनि हुन नपाउँदै विशेष महाधिवेशनको माग गर्दै हस्ताक्षर अभियान सुरु भएको छ। एमालेको विधानको धारा ७३ अनुसार दुई-तिहाइ जिल्ला कमिटी वा बहुमत राष्ट्रिय महाधिवेशन प्रतिनिधि परिषद् सदस्यहरूले लिखित रूपमा माग गरेमा ६ महिनाभित्र विशेष महाधिवेशन सम्पन्न गर्नुपर्ने व्यवस्था छ। यदि निर्धारित समयभित्र विशेष महाधिवेशन आयोजना नगरिएमा, माग गर्ने पक्षले नै महाधिवेशन आयोजक समिति गठन गरी विशेष महाधिवेशन आयोजना गर्न सक्ने प्रावधान पनि विधानमा रहेको छ। तर एउटा कुरा स्पष्ट छ: जनताले पहिले नै आफ्नो फैसला सुनाइसके। रास्वपालाई अवसर दिए। एमालेलाई सजाय दिए। अब प्रश्न एमालेको आफ्नो छ- के त्यो सजायबाट सिक्ने? कि फूल दिन आएका युवाहरूलाई कारबाहीको धम्की दिने?

Published Date: २३ चैत, २०८२ | 06 Apr, 2026

Post Comments